متن آهنگ محسن چاوشی به نام شبی که ماه کامل شد

بباف مویت را ، مگر مرا آن مو طنابِ دار شود مرا بکِش بالا ، چنان که عاطفه ات ، جریحه دار شود مرا بخندان ای ، مرا بگران ای ، که مرده ایست قلیل کسی که حاضر نیست ، نه شادمان شود و نه سوگوار شود کسی به شدتِ تو ، به صخره ام کوبید ، و من فرو رفتم به قعر دریا ها ، که قعرِ دریا ها پُر از مزار شود بباف دارم را ، و روزگارم را ، سیاه کن آنگاه مرا بکِش بالا ، چنان که خرخره ام ، جریحه دار شود علاجِ دلتنگی ، زیارت است و غم است ، و ناامید شدن جهان مگر با غم ، به ناامید شدن ، امیدوار شود به دستِ مرگ مگر ، تو را هوس نکنم که زنده ایست علیل ، گناهکاری که به توبه میخواهد ، درست کار شود زبان چموشِ من است ، بگو پیاده شود کسی که میترسد ، گوش قطارِ من است به هر که سیلی نیست ، بگو سوار شود بباف دارم را ، و روزگارم را ، سیاه کن آنگاه مرا بکِش بالا ، چنان که خرخره ام ، جریحه دار شود

آخرین موزیک های محسن چاوشی

دیدگاه کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *