همه علیه تبعیض

گزارش ۱۳۹۴/۱۱/۲۰ 130845 بازدید


همه علیه تبعیض

حاشیه‌های حضور سالار عقیلی در استودیوی یک شبکه ماهواره‌ای در روزهای گذشته به شدت در فضای مجازی خبرساز شده و بسیاری از فعالان موسیقی در این باره اظهار نظر کرده‌اند.به گزارش سایت «موسیقی ما»، حضور سالار عقیلی در یک شبکه ماهواره‌ای و به تبع آن، صحبت‌هایی مبنی بر حذف این خواننده از جشنواره موسیقی فجر و در ادامه، خبر چشم‌پوشی مسئولین فرهنگی و بازگرداندن اجرای سالار عقیلی به جشنواره، همه و همه دست به دست هم دادند تا سر و صدای بسیاری از خواننده‌ها و چهره‌های موسیقی در فضای مجازی بلند شود.

حسین نوش‌آبادی (سخنگوی وزارت ارشاد) هم در اظهاراتی جنجالی به سایت «موسیقی ما» گفت:

سالار عقیلی با دیگران متفاوت است. شرایط و نوع تعامل او با مسئولان و مدیران و دلبستگی‌اش به نظام و انقلاب بر کسی پوشیده نبوده و نیست و صدای ایشان را می‌توان در بسیاری از سریال‌های تاریخی شنید. او در این میان غفلتی کرد و آن هم به خاطر اینکه ماهیت آن شبکه را نمی‌دانست و بعد از حضورش در آن، متوجه شد که نباید در آن شرکت می‌کرده و بعد از آن هم پیامی داد و از این بابت عذرخوهی کرد. آقای عقیلی در نامه‌ی خود به این مسأله اشاره کرد که همیشه برای مردم و کشورش خوانده و عاشق ایران است. همچنین تأکید کرد که فردی سیاسی نیست. ضمن آنکه ایشان زمان مصاحبه‌اش با آن شبکه، از اروپایی‌ها انتقاد کرد که امکان ترویج موسیقی ایرانی را فراهم نمی‌کنند و در واقع از فرهنگ و هنر ایرانی هراس دارند. ایشان هیچ مسأله‌ای برخلاف مصالح کشورش بیان نکرد.

این اظهارات واکنش‌های بیشتر و تندتری را برانگیخت و در این گزارش سعی شده برخی از بازتاب‌های اهالی موسیقی به این موضوع را بررسی کنیم.

علی جنتی: عقیلی در آن شبکه فقط چند کلامی درباره‌ی فرهنگ و هنر ایران صحبت کرده است

علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در روزهایی که اخبار مربوط به سالار عقیلی در صدر اخبار رسانه‌ها بود، در این باره گفت:

در مورد هنرمندان این موضوع به طور کلی رد است و هیچ هنرمندی نباید به این امر مبادرت داشته باشد و ما هیچ‌گونه حمایتی از آن‌ها انجام نمی‌دهیم. اما مشخصاً در مورد خواننده معروف، سالار عقیلی باید بگذاریم تا او به کشور برگردد و در مورد این اتفاق توضیح دهد و نباید قضاوت پیش از موعد کنیم؛ اما به طور کلی این حرکت رد است.

جنتی به مرور با مواضعی حمایتی‌تر در این باره حرف زد:

ایشان آدم سیاسی نبوده که تمام شبکه‌های خارجی را بشناسد و بداند که چه رویکردی دارد. او فقط برای اجرای برنامه‌ای در لندن بوده که گفته می‌شود اگر در یک برنامه تلویزیونی حضور داشته باشد، مردم متوجه می‌شوند که قرار است برنامه اجرا کند و در آن‌جا فقط چند کلامی درباره‌ی فرهنگ و هنر ایران صحبت کرده است.

وزیر ارشاد درباره‌ این که چه‌طور می‌شود یک هنرمند چنین شبکه‌ای را نشناسد، گفت:

این خیلی هم بعید نیست؛ چون آدم‌هایی که سیاسی نیستند، تمام همت خود را در همان زمینه‌ کاری خود متمرکز می‌کنند و شاید اگر می‌گفتند بی‌بی‌سی بیشتر متوجه می‌شدند.

عزت‌الله ضرغامی: سالار عقیلی نسبتی با وطن‌فروشان خارج‌نشین ندارد

رئیس سابق سازمان صدا و سیما با انتشار فیلم کوتاهی از نماهنگ سالار عقیلی به اتفاقات اخیر پیرامون این خواننده کشورمان واکنش نشان داد. ضرغامی در صفحه شخصی‌اش در اینستاگرام نوشت:

سالار عقیلی، آن‌قدر به کشور و موسیقیِ متعهد و انقلابی خدمت کرده که اشتباه اخیر او مورد اغماض قرار گیرد. خواننده سرود «نام جاوید وطن» نسبتی با وطن‌فروشان خارج‌نشین ندارد. همسر ایشان هم نوازنده‌ای ماهر و مورد احترام است. لایه دوم این اتفاق، درماندگیِ مجریان و عوامل شبکه‌های ماهواره‌ای است که عکس گرفتن با خواننده سرودهای انقلابی ایران را برای خود افتخار می‌دانند و آن را به سرعت نشر می‌دهند.

سیروان خسروی: چرا باید «سالار عقیلى»ها از چنین مصونیتى برخوردار باشند؟

خواننده و تنظیم‌کننده مطرح موسیقی پاپ اولین کسی بود که به این ماجرا واکنش نشان داد و در صفحه اینستاگرام خود خطاب به وزیر ارشاد نوشت:

در ابتداى پائیز که تمامى خواننده‌هاى مطرح پاپ کشور ممنوع‌الفعالیت بودند، آیا واکنشى به این موضوع نشان دادید؟ حتى اگر این موضوع شایعه‌اى بیش نبود، آیا فکر نمی‌کنید نیازمند دخالت و اظهار نظر رسمى شما، به عنوان بلندپایه‌ترین مقام دولتى کشور در امر هنر بود؟

سیروان خسروی ادامه داده بود:

چگونه است که در مورد آقاى سالار عقیلى که براى چندمین بار، آگاهانه خلاف خط‌قرمزهاى بسیار مشخصِ نظام، از جمله موضوع حجاب و مصاحبه با شبکه‌هاى ماهواره‌اىِ معاند عمل کرده‌اند، سریعاً و شخصاً واکنش نشان داده‌اید؟ نکته جالب این است که هیچ اظهار ندامتى نیز از سوى ایشان انجام نشده، ولى با اینکه خوانندگان پاپ طى یک نامه رسمى و سرگشاده از شخص رئیس‌جمهور و شما تقاضاى دادخواهى کردند، هیچ‌گونه واکنشى نشان ندادید. چرا باید امثال «سالار عقیلى»ها از چنین مصونیتى برخوردار باشند که طبق قانون کشور فرانسه با آنها برخورد شود و با امثال «زانیار خسروى»ها نه طبق قوانین کشور عزیزمان، بلکه طبق سلیقه مسئولین رفتار شود؟

سیروان در پایان تأکید کرده بود که منتظر پاسخ صریح و روشن وزیر ارشاد است!

زانیار خسروی: با تبعیض به این وضوح مشکل دارم، حتى اگر برادر خودم باشد

زانیار خسروی پس از یادداشت پر سر و صدای برادرش «سیروان»، نسبت به آنچه از سوی او «تبعیض» خوانده شده، واکنش تندی نشان داد و در متنی که در صفحات شخصی‌اش درج کرد و البته پس از ساعاتی حذف شد، نوشت:

جالبه که پس از حضور سالار عقیلى در شبکه من و تو مسئولین اعلام کردن که ایشون غافلگیر شدن و عدم آشنایى ایشون با این شبکه باعث شده ایشون برن و گفتگو داشته باشن. جالب‌تر اینه که ایشون پنج سال پیش هم با شبکه «صداى آمریکا» گفتگو داشتن. تو همین سفر به لندن هم با یکى از مجریان «بى‌بى‌سى» عکس دارن. کلاً انگار ایشون تو کشورى که ما زندگى مى‌کنیم، زندگى نمى‌کنن. نه «صداى آمریکا» رو می‌شناسن، نه «من و تو» نه «بى‌بى‌سى». حالا اینکه ایشون غافلگیر شدن رو من نفهمیدم یعنى چى. یعنى ایشون رفتن تو صداوسیماى خودمون ولى یهو و به صورت کاملاً غافلگیرانه‌اى سر از استودیو «من و تو» در آوردن؟ آیا ایشون از اینکه مجرى اون برنامه دامن کوتاه پوشیده بودن و حجاب نداشتن هم تعجب نکردن؟ آیا ایشونو با مجرى‌هاى داخلى اشتباه گرفتن؟ تو پروفایل رسمى خودشون هم عکس با خانم‌هاى بى‌حجاب می‌ذارن. یعنى کلاً ایشون خیلى انسان ساده‌اى هستن و از هیچى هم اطلاع ندارن و چون خیلى انسان بى‌اطلاعى هستن، هیچ‌وقت هم هیچ مشکلى براشون پیش نمیاد. ولى من الان ممنوع‌الکارم؛ چون یک سایت آهنگامو بدون اجازه پخش کرده یا یک شبکه کلیپامو بدون اجازه پخش کرده و جرم من هم شده همکارى آگاهانه با شبکه‌هاى ماهواره‌اى! چون من مثل سالار عقیلى انسان ساده و از همه‌جا بى‌خبرى نیستم که غافلگیر شم؛ بلکه بسیار باهوشم و هر اتفاقى هر جا بیفته، حتماً زیر سر من بوده، اونم عمداً و آگاهانه! هیچ کسى هم نیست که حتى حرفامو گوش بده. ولى خب سالار عقیلى چون خیلى خجالتى هستن و خیلى ساده هستن، تمام مسئولین به جاشون حرف می‌زنن و خود ایشون اصلاً لازم نیست حتى دفاع کنن از خودشون یا حتى یه کلمه توضیح بدن. ولى من باید ممنوع‌الکار بشم و این منم که باید ثابت کنم که کارهاى من بدون اجازه داره پخش میشه از یک سایت.

زانیار در پایان یادآور شده بود که:

بنده نه با سالار عقیلى و نه با هیچ‌کس دیگرى خصومت ندارم، بلکه با تبعیض به این وضوح مشکل دارم، حتى اگر برادر خودم باشه. این متن هم خراب کردن وجهه و بر ملا کردن اسرار خصوصى یک شخص نیست؛ بلکه اتفاقیه که جلوى چشم همه و به صورت کاملاً علنى اتفاق افتاده و بنده هم چون نابینا نیستم، نتونستم دیگه هیچى نگم.

مجید درخشانی: سوال همه ما این است که چرا نگاه‌ها نسبت به همه یکسان نیست

مجید درخشانی هم که خود مدت‌ها با مسأله ممنوع‌الفعالیت بودن دست به گریبان بوده، اعتقاد دارد این تبعیض بین اهالی موسیقی سنتی و پاپ نیست:

برخلاف آنچه برخی از فعالان موسیقی دیگر ژانرها بیان می‌کنند، هیچ تفاوتی میان فعالان عرصه‌ی موسیقی پاپ و سنتی از نظر نوع نگاه وجود ندارد. به همین خاطر است که تعداد زیادی از اساتید موسیقی سنتی نیز در حال حاضر ممنوع‌الفعالیت هستند و نمی‌توانند کارهای موسیقی خود را انجام دهند. برای مثال مگر ما در زمینه‌ی موسیقی پاپ فعالیت داشتیم که در این مدت از فعالیت منع شدیم؟ زمانی که اتفاقاتی از این دست برای یک هنرمند رخ می‌دهد، بستگی به فردی دارد که با این مشکل مواجه شده است. به همین خاطر است که ما با وجود تبرئه در دادگاه، همچنان امکان ادامه‌ی فعالیت‌هایمان در حوزه‌ی موسیقی را نداریم و تعدادی هستند که به راحتی مشکلات‌شان برطرف می‌شود.

سرپرست گروه «خورشید» که البته پس از مدت‌ها در قالب جشنواره فجر روی صحنه خواهد رفت، در پایان به خبرنگار سایت موسیقی ما گفت:

در واقع سوالی که دوستان سبک‌های دیگر مطرح می‌کنند، برای بسیاری از فعالان حوزه‌ی موسیقی سنتی هم وجود دارد. این‌که چرا نگاه‌ها به هنرمندان فعال در این حوزه متفاوت است و قانون برای همه یکسان نیست؟

کیوان ساکت: به هیچ عنوان با سیاست حذف در هر ژانری موافق نیستم

کیوان ساکت نوازنده تار و سرپرست گروه «وزیری» که اجرای سالار عقیلی در جشنواره با گروه او انجام می‌شود، عقیده دارد که تفاوتی بین هنرمندان خوب سنتی و پاپ نیست: «خود من عملاً بین هنرمندان خوب موسیقی ملی و هنرمندان خوب موسیقی پاپ هیچ تبعیضی قائل نیستم و به هنرمندان خوب و تأثیرگذار موسیقی پاپ احترام می‌گذارم.

او در مورد اتفاقات پیش‌آمده می‌گوید:

من کلاً با حذف هنرمندان به دلیل یک مصاحبه -که موضع‌گیری سیاسی هم ندارد- موافق نیستم و برای همه هنرمندان در هر ژانر و رشته هنری بسیار احترام قائل‌ام. از نظر من، ممنوع‌الفعالیت کردن هنرمند به دلیل یک مصاحبه یا پخش آثارش از یک شبکه دیگر، یک راه‌حل نیست و معتقدم بهتر آن است که مسئولان، هنرمندان شاخص و تأثیرگذار هر ژانری را از دیگران جدا کنند و ضمناً یک‌مقدار آزادی عمل بیشتری برای هنرمندان قائل شوند. در کنار این موضوع، سطح آگاهی و شنیداری جامعه را هم بالا ببرند و به این ترتیب اجازه دهند مردم خودشان انتخاب کنند.

کیوان ساکت در پایان گفت:

در کل با سیاست حذف به هیچ عنوان موافق نیستم و آرزومندم روزی فرا رسد که هنرمندان بتوانند با سربلندی، آزادی و کارهایی که متضمن یک فعالیت بسیار خوب هنری است، در کنار هم رشد کنند و در نگاه هیچ‌یک از ما، تفاوتی بین هنرمندان شایسته و تأثیرگذار و متعهد رشته‌های مختلف وجود نداشته باشد.

علی قمصری: ارشاد با اعلام اینکه یک نفر با بقیه فرق مى‌کند، عدالت را زیر سوال مى‌برد

آهنگساز و نوازنده سرشناس موسیقی ایرانی در گفتگو با «موسیقی ما» تبعیضی که این روزها میان هنرمندان وجود دارد را حقیقتی انکارناپذیر دانست و گفت:

اما این تبعیض صرفاً میان خوانندگان موسیقی سنتی و پاپ نیست، میان هنرمندانی است که به اصطلاح جزو مقربان به حساب می‌آیند.

علی قمصری ادامه داد:

در واقع تعدادی از هنرمندان -از ژانرهای گوناگون- که سرسپردگی بیشتری به دولت دارند، می‌توانند از برخی مواهب برخوردار باشند و در این میان، برخوردهای سلیقه‌ای با هنرمندان به یک ژانر خاص وابسته نیست و در تمامی ژانرها از هنرمندان عرصه‌ی کلاسیک گرفته تا هنرمندانی که در زمینه‌ی موسیقی پاپ و همچنین ایرانی فعالیت می‌کنند، مشاهده می‌شود. گاه حتی این سخت‌گیری‌ها درباره‌ی هنرمندان موسیقی سنتی بیشتر هم می‌شود و هنرمندان مستقل برای گرفتن اشعار شاعرانی چون مولانا، حافظ و سعدی هم به مشکل برمی‌خورند.

قمصری با اشاره به اهمیت استقلال یک هنرمند می‌گوید:

وزارت ارشاد با اعلام اینکه یک نفر با بقیه فرق مى‌کند، نه تنها عدالت را زیر سوال مى‌برد بلکه با نوعى تحسین از وابسته بودن یک هنرمند، استقلال هنرى او را با چالش مواجه مى‌کند و اتفاقاً این نوع تحسین‌ها به ضرر هنرمند است. اما این‌که بخواهیم ژانر موسیقى پاپ و سنتى را در مقابل همدیگر قرار دهیم، یک فرافکنى اشتباه است.

دکتر محمدرضا چراغعلی: مگر ما چند نفر مثل «سالار عقیلی» داریم که از خیرشان بگذریم؟

یکی از آهنگسازان قدیمی و باسابقه موسیقی پاپ هم درباره این موضوع، یادداشتی اختصاصی در اختیار «موسیقی ما» قرار داد:

کجا دیده شوید؟ کجا دیده نشوید؟ چه کسی دیده شود؟ چه کسی دیده نشود؟ چگونه دیده شوید یا نشوید؟ کِی دیده شوید یا نشوید؟ همه اینها ابتدایی‌ترین سوالاتی است که در پی نداشتن تریبون و آنتن برای عرضه یکی از مهم‌ترین و حیاتی‌ترین شاخه‌های هنر یعنی موسیقی به وجود می‌آید که اگر چنین مجالی بود، چه‌بسا هرگز بحث‌های هنر صادراتی و وارداتی، زیرزمینی و روزمینی و… پیش نمی‌آمد. اگر پهنای باند خط‌قرمز در موسیقی این‌قدر ضخیم نبود، حق شنیدن و در پی آن انتخاب صحیح وجود داشت، چه بسا خیلی از نابسامانی‌های عرصه موسیقی این روزها هم وجود نداشت. در شرایطی که امروزه عرضه آثار فرهنگی در قالب‌های شکیل و اشکال مختلف مدیای صوتی و تصویری، همپای بحث تولید از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، هنرمند این دوره کدام رسانه یا مدیا را در اختیار دارد برای عرضه اثری که برای تولیدش هزینه مادی و معنوی زیادی شده است؟

دکتر محمدرضا چراغعلی در ادامه این یادداشت آورده است:

اگر سال‌ها بحث مقابله با تهاجم فرهنگی را داریم، کدام بستر را برای مقابله آماده کرده‌ایم که اکنون ناخشنود از عملکرد گذشته خود هستیم؟ با چه سلاحی به نبرد این مهاجم پرداختیم که توقع افزایش فرهنگ عمومی جامعه را داریم. با این حساب، دوستانی که صادرات فرهنگی انجام می‌دهند -اعم از ترانه‌سرا و آهنگساز- در حقیقت ناخواسته در خط مقدم این جبهه قرار دارند و به‌جای تهدید و تحریم و ممنوعیت، می‌بایست مورد تقدیر قرار گیرند که توانسته‌اند از داخل کشور بخشی از زمان و فضای رسانه بیگانه را به خود اختصاص دهند. مگر ما چند نفر مثل «سالار عقیلی» داریم که به واسطه حضور در یک برنامه تلویزیونی، آن هم با رعایت تمام موازین انسانی و هنری، به راحتی از هنر و تعهد و حضور پررنگ و تأثیرگذارشان بگذریم؟ خاطرم هست رئیس‌جمهور می‌گفتند ما نگاه امنیتی را از هنر دور می‌کنیم و هنرمند نباید دغدغه و نگرانی در ابراز هنر وجودی خودش داشته باشد و بدون نگاه ممیزی و سانسوری بالادستی، آزادانه به خلق هر آنچه از درونش می‌جوشد بپردازد.

افشین یداللهی: وقتی در صدا و سیما روی هنرمندان موسیقی بسته است، کانال‌های دیگری باز می‌شود

دکتر افشین یداللهی شاعر و ترانه‌سرای سرشناس موسیقی ایران هم در گفتگویی با «موسیقی ما» در این باره گفت:

من اظهار نظر سیاسی نمی‌کنم اما کلاً با مرزبندی‌های این‌سوی آب و آن‌سوی آب برای کسی که کار هنری انجام می‌دهد موافق نیستم. مثلاً با این موضوع مخالف‌ام که اگر کسی با هنرمندان آن‌سوی آب کار کرد، حتماً باید مجازات شود. من خودم با وجود فرصت‌های زیادی که بوده، با هنرمندان خارج‌نشین کار نکرده‌ام. اما به نظرم به جای محکومیت این افراد، باید صدا و سیما موقعیت مناسبی را برای آهنگسازان، شاعران و خواننده‌ها فراهم کند تا در اینجا کار خود را به بهترین شکل ارائه دهند.

یداللهی به نقش مهم صدا و سیما در این مورد اشاره می‌کند:

اینکه ما نسبت به یک‌سری مسائل سخت‌گیری کنیم و واکنش شدید بروز دهیم،  نشان‌دهنده این است که احساس خطر می‌کنیم. زمانی هم که احساس خطر کنیم، یعنی به نوعی احساس ضعف کرده‌ایم. مثلاً اگر آقای «سالار عقیلی» در فلان شبکه گفتگوی غیرسیاسی و صرفاً درباره مسائل هنری داشته باشد، چه اتفاقی برای نظام رخ می‌دهد؟ شاید بعضی‌ها بگویند که در این صورت، از این به بعد همه می‌خواهند با آن شبکه گفتگو کنند. اما اینجا چند سوال پیش می‌آید. چرا می‌خواهند با آن شبکه گفتگو کنند؟ به همین هنرمندان اگر فرصت داده شود، در تلویزیون داخلی ایران حضور پیدا نمی‌کنند؟ برخی هنرمندان هستند که در رادیو و تلویزیون داخلی مجال صحبت ندارند. با رسانه‌های آن‌سوی آب هم نباید گفتگویی داشته باشند. پس این افراد چه کار کنند؟ اگر می‌گوییم تلویزیون رسانه ملی است، پس به همه باید اجازه استفاده از آن داده شود. اگر خوانندگان، آهنگسازان و شاعران در رسانه ملی مجال حضور پیدا نمی‌کنند، معلوم است که برای صحبت و ارائه آثارشان کم‌کم به سراغ رسانه‌های دیگر می‌روند. اگر زمانی برای اطلاع‌رسانی فعالیت‌های خود و ارائه نظرات و آثارشان در رسانه ملی داشته باشند، دیگر نیاز چندانی احساس نمی‌کنند که در رسانه‌های دیگر حضور پیدا کنند.

شاعر «مدار صفر درجه» از بلاتکلیفی موسیقی گلایه دارد و ادامه می‌دهد:

ممکن است گفته شود که آقای سالار عقیلی در شبکه‌های داخلی مجال این کار را دارد. ممکن است ایشان بیشتر از بقیه، چنین مجالی را پیدا کرده باشند؛ اما صحبت من درباره شرایط یک نفر نیست. کلاً موسیقی بلاتکلیف است و ما هنوز نمی‌دانیم تکلیف چیست. زمانی که شما هنری را تقریباً در بلاتکلیفی نگه می‌دارید، خوب است یا بد است؟ مثلاً ترانه‌هایی در یک زمان اجازه پخش دارند و در زمان دیگری اجازه پخش ندارند. مگر قرار است چه اتفاقاتی رخ دهد که شاهد این همه نوسان در تصمیم‌گیری‌ها هستیم. به عنوان مثال، هنرمندان مدتی اجازه حضور در صدا و سیما دارند و مدتی بعد ندارند. انگار یک موضوع سیاسی و بسیار حساس است که گاهی با یک سری محدودیت‌های شدید مواجه می‌شود. حتی گاهی به نظر می‌رسد که مسأله فعالان موسیقی و شعر از چهره‌های سیاسی هم پیچیده‌تر است. زمانی که این محدودیت‌ها ایجاد می‌شود، شاهد رواج موسیقی زیرزمینی هستیم. حالا هم می‌بینید که تولیدات موسیقی آن‌قدر زیاد است که اکثراً به مجوز فکر نمی‌کنند.

دکتر یداللهی سیاست‌های دولت در این خصوص را تشریح می‌کند و آنها را آگاهانه می‌داند:

متأسفانه سیاست‌گذاری‌های موسیقی یک مقدار عقب‌تر از خود موسیقی و اتفاقات جامعه است. این‌همه شاعر و خواننده و آهنگساز، حجم زیادی از آثار موسیقی را تولید و در فضای مجازی منتشر می‌کنند. به نظر نمی‌رسد مشخص نبودن سیاست‌ها و نگه داشتن این فضا در بلاتکلیفی، حرکتی ناآگاهانه باشد. گویی عمدی در کار است که این فضا را نامشخص نگه می‌دارند تا واکنش نسبت به افراد هم غیرقابل پیش‌بینی باشد. یک سیاست و قانون مشخص نداریم و همین مسأله دست را باز می‌گذارد تا به کوچک‌ترین اتفاقات هرگونه واکنشی از سوی مسئولان و افراد نشان داده شود.

او در پایان مداخله سیستم در رابطه مردم و هنرمند را مداخله‌ای بی‌مورد می‌داند و می‌گوید:

نظر من به عنوان کسی که کار هنری می‌کند و سیاست‌گذار نیست، این است که مداخله در ارتباط متقابل هنرمند با مردم لزومی ندارد. هنرمند و مردم رابطه خود را به تعادل می‌رسانند. نهایتاً این مردم هستند که همه‌چیز را در نظر می‌گیرند و انتخاب می‌کنند. انتخاب‌هایی هم که مردم در طول تاریخ داشته‌اند، نامناسب نبوده است. کسی هم نمی‌تواند بگوید که ایرانیان در طول تاریخ، هنرمندان بدی را انتخاب کرده‌اند. پس چه نیازی است که بگوییم این بخش باشد و آن بخش نباشد؟ یا این کار را باید انجام دهید و آن کار را نباید انجام دهید؟ چه نیازی است که بگوییم این شخص باشد و آن شخص نباشد؟ این مداخله‌ها تعادل را بر هم می‌زند و تأثیرات بدی خواهد داشت اما مردم و هنرمندان می‌توانند بدون این نوع سیاست‌گذاری‌ها با یکدیگر به تعادل سازنده برسند.

مهدی میرزاباقریان: آقای وزیر چگونه می‌شود این تبعیض و اعمال سلیقه را تحمل کرد؟

خواننده آلبوم «آخرین تانگو» و مدیرعامل مؤسسه آوای سوته‌دلان هم از اولین کسانی بود که به این ماجرا واکنش نشان داد و در یک پست اینستاگرامی که  قرار بود «خیلی خیلی موقت» باشد و بعداً پشیمان شد و نگه‌اش داشت، حرف‌های تندی را نوشت.

مهدی میرزاباقریان در یادداشت جداگانه‌ای که در اختیار سایت «موسیقی ما» قرار داده، درباره اتفاقات اخیر نوشته:

موضع‌گیری وزارت ارشاد و تصمیمات ایشان قابل پیش‌بینی بود، همان‌گونه که در مطلب ۵ روز پیش هم پیش‌بینی و اشاره کردم و همه دیدند که چگونه به واقعیت پیوست. بحث من ارزش فنی و سلیقه‌ای سبک‌ها و خواننده‌ها نیست. بلکه دقیقاً مقایسه ارزش قانون و رفتار سلیقه‌ای و موردی مسئولین با خطوط‌قرمزی است که تمامی آنها مثل روز برای فعالان این حوزه مشخص است. آقای وزیر چگونه می‌شود این تبعیض و اعمال سلیقه را تحمل کرد؟ به صِرف اینکه سالار عقیلی خواننده‌ی ملی و ارزشی است؟ قانون کجای این موضع‌گیری جای دارد؟ اگر یک خواننده‌ی پاپ از هزار فرسخی این شبکه‌ها که ایشان طی این سال‌ها مصاحبه کرده‌اند و عکس یادگاری گرفته‌اند، حتی رد شده بود، آیا غیر از این بود که ماه‌ها و بلکه سال‌ها ممنوع‌الفعالیت می‌شد؟ آیا در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران شأن و مقام و منزلت کسی باید باعث مصونیت او از اعمال قانون شود؟ چگونه است که با وجود تمام محدودیت‌ها و ممنوع‌الفعالیت‌هایی که طی ۴-۵ ماه اخیر برای خوانندگان سبک پاپ در خصوص یک سایت خارج‌نشین یا پخش کلیپ ایشان از ماهواره‌ها به وجود آمد [سالار عقیلی از چنین مصونیتی برخوردار است؟]. هنوز زانیار خسروی، گروه دنگ‌شو، امیر یگانه و بسیاری دیگر -به همین دلیل که تنها فرضیه‌ی همکاری شنیده می‌شود و هیچ‌وقت هم از هیچ ارگانی به اثبات نرسیده- ممنوع‌الفعالیت هستند. مطمئنم که شما از تمامی این نامه‌ها و پیگیری‌ها مطلع هستید و سالار عقیلی نیز به دلیل حرفه‌ای بودن، قطعاً از قوانین مطلع بوده. آقای جنتی! شایان ذکر است به استحضار شما برسانم بابک زرین آهنگساز این قطعه سال‌ها است که از نظر ارشاد ممنوع‌الفعالیت است. شما بفرمایید سالار عقیلی غافلگیر شده و بنده هم عرض می‌کنم ما نیز از نظر سلیقه‌ایِ شما غافلگیر شدیم. امیدوارم پاسخ معقولی برای علامت سوال بزرگی که در خصوص این موضع‌گیری متناقض از سوی دستگاه فرهنگی درباره اتفاقات اخیر به وجود آمده، داشته باشید.

امیر دیوا: از همین زیرزمین صدایمان به گوش همه مخاطبان موسیقی می‌رسد

«امیر دیوا» آهنگساز و تنظیم‌کننده موسیقی پاپ در این باره در صفحه اینستاگرام خود نوشت:

واقعاً از این واضح‌تر نمی‌شد فرق گذاشت. تا کى این وضعیت می‌خواهد ادامه داشته باشد؟ من موافق ممنوعیت براى هیچ هنرمندى نیستم ولى بین آدم‌ها نباید فرق گذاشت. همان‌طور که می‌دانید من شخصاً یک سال و نیم است که مجوز پخش موسیقى آلبوم بى‌کلام خودم را گرفته‌ام و از همان زمان حراست ارشاد اعلام کرده که من ممنوع‌الفعالیت‌ام و هیچ جوابى هم به من داده نمی‌شود.

امیر دیوا در بخش دیگری از این یادداشت نوشته:

جرم من همکارى با بچه‌هاى همین خاک بوده که سیاسى هم نبودند. تا کى قرار است بین آدم‌ها فرق گذاشته شود و اگر قانونی هست، باید برای همه یکسان باشد. کسى خونش رنگى‌تر از بقیه نیست. اگر هنرمندان این خاک یکی‌یکی در حال مهاجرت از ایران هستند، شاید دلیلش همین سیاست‌های ناعادلانه است. من تا به امروز حتى یک ساعت از این کشور بیرون نبوده‌ام و در تمام زندگی‌ام کلاً یک موزیک‌ویدئو داشتم که مربوط به سال ٨٩ بود. بعد از آن هیچ فعالیت ماهواره‌اى نداشتم و حتى در دو سال گذشته تک‌آهنگ هم از خودم پخش نکرده بودم. خدا را شکر ما از همین زیرزمین صدایمان به گوش مخاطبان موسیقی می‌رسد.

سینا حجازی: یه وقت منم گول نخورم؟!

در این میان، بامزه‌ترین واکنش را سینا حجازی در صفحه اینستاگرام‌اش داشت و با انتشار ویدئوی بخشی از گفتگوی دو مجری معروف شبکه «بی‌بی‌سی فارسی» که در حال صحبت درباره یکی از مصاحبه‌های سینا حجازی بودند، نوشت:

دوستان این مال کدوم کاناله؟ یه وقت منم مثل استاد گول نخورم!

این ویدئو ساعاتی پس از انتشار از اینستاگرام سینا حجازی حذف شد.

یک طنز تلخ

آیدین سیار سریع (طنزنویس سرشناس روزنامه «قانون») در مطلبی طنز به موج واکنش‌ها به حضور سالار عقیلی در شبکه‌ها ماهواره‌ای پرداخت و در مطلبی با تیتر «موضع نگیر، سالار خسته است!» نوشت:

تا این ساعت که ما این مطلب رو می‌نویسیم، همه کشور بسیج شده‌اند که تکلیف سالار عقیلی رو روشن کنن. یعنی فقط معاونت محترم اداره آب و فاضلاب شهرستان چامچاقال‌دره در مورد حضور سالار عقیلی در شبکه من و تو اظهار نظر نکرده که امید داریم تا آخر ساعت اداری امروز این قصور رو جبران کنه. اون‌هایی که امروز می‌خوان برن خواستگاری، حواس‌شون باشه اون‌هایی که دیروز رفتن و در مورد حضور سالار توی «من و تو» موضع‌گیری خاصی نداشتن، با جواب منفی خانواده عروس روبه‌رو شدن! در موارد خاصی هم دختره خوابونده زیر گوش پسره و گفته تو که نمی‌تونی راجع به حضور سالار عقیلی تو شبکه من و تو موضع‌گیری کنی، فردا چه‌جوری می‌خوای یه زندگی رو بچرخونی؟

سیار سریع در ادامه این مطلب بلند اظهار نظرهای خیالی برخی چهره‌ها را آورده بود:

وزیر کشاورزی: باید با این اشخاص برخورد کرد. این شخص که امروز تصویرش در شبکه‌های ماهواره‌ای دیده می‌شود، زمانی که در ایران بود، با زبان خودش اعتراف می‌کرد که در پی توشه‌ای خوشه‌چین است و با وقاحت می‌گفت «شادم از پیشه خوشه‌چینی» و شکلک در می‌آورد. امروز صد‌ها تن محصول کشاورزی را به‌طور غیرقانونی از کشور خارج کرده و میلیاردها تومان به جیب زده است. معلوم است که رمز شادی را باید از جبین ایشان خواند.

نانسی عجرم: این عقیلی خیلی داغونه. تازه تمام آهنگاشم کپی از آهنگای منه! بی‌قانون: اون شادمهرشونه استاد. نانسی: وای… جدی میگی؟ بی‌قانون: به جان تو، حبیبی. نانسی عجرم: پس من یه پروتز برداشتم.

صادق زیباکلام: سالار جان! می‌دونم دوست داری همه‌جا باشی. کاملاً درکت می‌کنم. ولی دیگه حتی منم نمی‌تونم هم تو «وطن امروز» یادداشت بنویسم، هم تو «شرق». تابلو میشه پسرم. نکن قربونت بشم. آفرین. (+کشیدن لپ)

منبع : موسیقی ما

دیدگاه کاربران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *